autoimmunologiczne zapalenie trzustki

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki, zwany także AIP, jest przewlekłym zapaleniem, że uważa się, że spowodowane przez układ odpornościowy atakuje trzustki i który reaguje na terapię steroidami. Dwa podtypy AIP są obecnie uznawane, typ 1 i typ 2.

Typ 1 AIP zwany także związane z zapaleniem trzustki IgG4 i częścią choroby zwanej choroby związane IgG4 (RD IgG4), który występuje u wielu narządów, włączając w trzustce przewodów żółciowych wątroby, nerek, gruczołów ślinowych i węzłów chłonnych.

Kiedy udać się do lekarza

Typ 2 AIP wydaje się wpływać tylko trzustki, chociaż w jednej trzeciej ludzi z cukrzycą typu 2 AIP powiązano zapalnej choroby jelita grubego.

Co możesz zrobić

Obydwu podtypów autoimmunologicznego zapalenia trzustki kortykosteroidami, które w wielu ludzi znacznie poprawić ten stan.

Czego można oczekiwać od lekarza

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki jest rzadką, nowo rozpoznaną chorobą i może być błędnie zdiagnozowano raka trzustki. Oba warunki mają podobne objawy i symptomy, ale bardzo różnych zabiegów, a więc jest bardzo ważne, aby odróżnić jedno od drugiego.

testy

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AIP) jest trudna do zdiagnozowania. Często zdarza się, że nie powoduje żadnych objawów. Kiedy to nastąpi, jej objawy i oznaki są bardzo podobne do tych z rakiem trzustki.

Objawy raka trzustki może zawierać

Najczęstszym objawem autoimmunologiczne zapalenie trzustki, występuje u około 80 procent ludzi, jest bezbolesny żółtaczka spowodowana zablokowanych dróg żółciowych. AIP może również powodować utratę wagi. Wiele osób z autoimmunologiczne zapalenie trzustki mają masę w trzustce i innych narządów, które mogą być błędnie raka.

Dwa rodzaje AIP występują z różną częstotliwością, w różnych częściach świata. W Stanach Zjednoczonych, około 80 procent osób z autoimmunologicznym zapaleniem trzustki mają typ 1.

Osoby z cukrzycą typu 1, autoimmunologiczne zapalenie trzustki często

Osoby z grupą 2 autoimmunologicznego zapalenia trzustki

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki, często nie powoduje żadnych objawów. Skonsultować się z lekarzem, jeśli jednak wystąpi niewyjaśniona utrata masy ciała, bóle brzucha, żółtaczka lub inne objawy i symptomy, że przeszkadzam.

Lekarze nie wiedzą, co powoduje, autoimmunologiczne zapalenie trzustki, ale także w innych chorobach autoimmunologicznych system odpornościowy atakuje zdrowe tkanki tłuszczowej.

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki może powodować różne powikłania.

Zabiegi dla autoimmunologicznego zapalenia trzustki, takie jak długotrwałego stosowania sterydów, a także może spowodować komplikacje. Jednakże, nawet z tych powikłań, którzy są leczeni za autoimmunologiczne zapalenie trzustki ma normalną długość życia.

Nie ma ustalonego związku pomiędzy AIP i raka trzustki.

Zacznij od wizyty u lekarza podstawowej opieki, jeśli masz oznaki lub objawy, które martw się. Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​może masz autoimmunologiczne zapalenie trzustki, może być skierowanie do gastroenterologa.

Ponieważ terminy mogą być krótkie, a ponieważ jest często dużo ziemi na pokrycie, to jest dobry pomysł, aby być dobrze przygotowane. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się i pomóc wiesz, czego oczekiwać od lekarza.

Twój czas z lekarzem jest ograniczony. Możesz czuć się mniej pośpiechu jeśli zrobisz listę pytań, które chcesz zadać podczas wizyty u lekarza. Oto kilka możliwych pytań o autoimmunologicznego zapalenia trzustki

Oprócz pytań, które przygotowaliśmy, aby zwrócić się do lekarza, nie wahaj się zadawać pytania, które pojawią się w trakcie wizyty.

Lekarz może zadać Ci kilka pytań. Będąc gotowi odpowiedzieć może im dać więcej czasu później na pokrycie punktów, które mają się zająć. Lekarz może poprosić

Autoimmunologiczne zapalenie trzustki jest trudny do wykrycia, ponieważ jej objawy są bardzo podobne do tych z rakiem trzustki. Jednakże dokładna diagnoza jest bardzo ważna. rak nierozpoznane mogą powodować opóźnienie lub nie otrzymuje niezbędnych operacji. Z drugiej strony, po niepotrzebnych operacji, która jest inwazyjna i ryzykowne również należy unikać.

Istnieją dwa typy autoimmunologicznego zapalenia trzustki. Lekarze wykorzystują szereg testów w celu określenia, czy masz AIP a jeśli tak, jaki typ masz.

Ludzie z AIP typu 1 mają

W przeciwieństwie do tego, ludzie z AIP typu 2 mają

Ponieważ ludzie z AIP typu 2 nie mają podwyższone IgG4 lub inne zajęcia narządów, ostateczne rozpoznanie wymaga biopsji (trzustki histologii).

Żaden pojedynczy testu lub cechą identyfikuje autoimmunologiczne zapalenie trzustki. Do niedawna, różne metody diagnostyczne świata się diagnoza trudniejsze. Naukowcy ustalono kryteria międzynarodowego konsensusu diagnostycznych (ICDC) w 2011 roku

Szczegółowe badania mogą obejmować

Badania krwi. Będzie testowany podwyższony poziom immunoglobuliny zwanej IgG4, produkowane przez układ odpornościowy. Osoby z 1 AIP, ale nie z typu 2 AIP, będą miały bardzo podwyższony poziom we krwi IgG4.

Jednak pozytywny wynik testu nie musi oznaczać, że masz chorobę. Niewielka liczba ludzi, którzy nie mają autoimmunologiczne zapalenie trzustki, w tym niektóre z rakiem trzustki, a także mają wysokie stężenie IgG4.

Endoskopowa biopsja rdzenia. W tym teście, patolodzy analizy próbkę tkanki trzustkowej w laboratorium. AIP ma charakterystyczny wygląd, który jest łatwo rozpoznawalny pod mikroskopem. Lekarze dodać małą rurkę (endoskopu) przez otwór w brzuchu i prowadzona ultradźwięków usunięcia resztek tkanki z trzustki, stosując specjalną igłę.

Wyzwaniem jest uzyskanie próbki tkanki wystarczająco duże, aby analizować, zamiast zaledwie kilku komórek. Procedura ta nie jest powszechnie dostępna.

Leki immunosupresyjne i immunomodulujące. Około 30 do 50 procent czasu, AIP powraca, wymagające dodatkowego leczenia, czasami długoterminowej. Aby pomóc zredukować poważne skutki uboczne związane z rozszerzonym sterydów, lekarze często dodają leki, które hamują lub zmodyfikować układ odpornościowy, czasami nazywane sterydów leków do leczenia. Możesz być w stanie przerwać przyjmowanie sterydów całkowicie.

Immunosuppresants i immunomodulujące obejmują mykofenolan (CellCept), merkaptopuryna (Purinethol, Purixan), azatiopryna (Imuran, Azasan) i rytuksymab (Rituxan). Na ogół są stosowane w małych grupach próbki i długoterminowe korzyści ciągle przedmiotem badań.

wizyty u lekarza